Onverwachte complimenten

Hij kwam me achterna gepeddeld op een felblauw fietsje, had een gestreept t-shirt aan, was ietwat kleiner en dikker dan het ideale jongentje en wuifde alsof zijn leven ervan afhing: “Mevrouw! Mevrouwmevrouwmevrouw!!”

Mijn handen gingen langs mijn sjaal en handtas. Ik had niks laten vallen. Gezien zijn dringende toon vroeg ik me af of mijn rok misschien in mijn onderbroek zat. Maar omdat zijn beentjes me bijna hadden ingehaald, durfde ik het niet meer na te gaan.

Hij stelde zijn fietsje proper naast de mijne, stapte af en brulde: “Ik moet u iets zeggen, u bent mooi!” En in één vlotte beweging sloeg hij zijn armen rond mijn middel en drukte hij zijn hoofd tegen mijn buik.

Het was allemaal oneindig schattig, ware het niet dat ik niet zo goed ben met aanrakingen. Mijn eerste reflex was dan ook om hem weg te duwen, maar hij hield zich stevig vast. Daarenboven is het niet zo vriendelijk om een zesjarige op straat te duwen. Ik kon alleen maar hopen dat mijn rok niet in mijn onderbroek zat, want leg dat maar eens uit.

Na enkele lange seconden brulde ik een dank je terug en tikte ik op zijn hoofd om duidelijk te maken dat hij nu wel mocht loslaten. Dat deed hij, maar hij bleef staan. Met zijn hoofd omhoog en zijn lippen getuit. Het was tijd om grenzen te trekken. Maar hoe doe je dat zonder de gevoelens van een zesjarige schattigerd te krenken? Ik koos de meest laffe optie. Ik loog: “Gaat niet, ik ben ziek, daag!” En weg was ik. Ik had mijn best gedaan.

Net voor ik mijn straat indraaide, hoorde ik hem nog roepen: “Mevrouw! Ik ben verliefd op u!” Dus ik remde, zwaaide en riep nog eens van dank u. Want ik wilde zijn openhartigheid niet mollen. Ik jubel onverwachte complimentjes en vriendelijke woorden toe. Daar zijn er veel te weinig van op deze wereld. Maar je mag mensen geen valse hoop geven. Zijn felblauwe fiets had namelijk nooit bij mijn kanariegele exemplaar gepast.

Fiets

About Veerle

Persoonlijke blog. Mijmeringen en belevenissen. Voorkeuren en frustraties. Ik haak alles wat je wilt. Een sjaal, een knuffelbeer, een nieuw lief.
This entry was posted in Echt gebeurd. Bookmark the permalink.

2 Responses to Onverwachte complimenten

  1. Gloria says:

    Oei, dat is zelfs niet meer charmant, dat is bijna creepy :-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>