Bewegen op het werk

Ik kon die oefeningen toch tijdens mijn pauze doen, zei ze. Of terwijl ik naar toilet ging, zei ze. Duurt toch maar twee minuutjes, zei ze.

En ik dacht: waarom niet. Ik dacht: laat ik maar eens van mijn luie kont komen. En ook: kwaad zal het wel niet kunnen.

Na enige proefondervindelijke ervaring kan ik zeggen dat het ervan afhangt hoe je ‘kwaad’ interpreteert. KinĂ©-oefeningen doen op het toilet op het werk kan geen kwaad als je nagaat of je er het toilet in kwestie mee kapot maakt. No sir. Die barst zat er al. Het kan ook geen kwaad als je het afweegt tegen een rookpauze. Want je bent gezond bezig, en gezond is goed. Maar ik was vergeten dat het toilet ook gebruikt wordt door het management. En management kan kwaad kijken.

Dus daar stond ik dan. Op een been, in de spiegel te loeren naar de op en neergaande beweging van mijn linkerdij. Aan de blik op haar gezicht te zien, had ik net zo goed de cucaracha kunnen staan dansen. Met een glas wijn in mijn hand en een pluim in mijn kont.

Met dit schrijven wil ik dus bevestigen dat bewegen op het werk niet zo simpel is als het lijkt. Squats blijken toch eerder iets voor de veilige omgeving van de huiskamer. Wanneer de gordijnen gesloten zijn. Maar ik ben open minded, dus geef me gerust tips die wel werken. Hou daarbij alsjeblieft wel rekening dat ik niet sta te springen om op een vuile grond te gaan liggen. En dat springen ook niet zo mijn ding is.

About Veerle

Persoonlijke blog. Mijmeringen en belevenissen. Voorkeuren en frustraties. Ik haak alles wat je wilt. Een sjaal, een knuffelbeer, een nieuw lief.
This entry was posted in Echt gebeurd. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>