De man met de buil 15

Onder luid gezucht rijdt Benny de eerstvolgende picknickplaats op. Hij parkeert zich tussen een grijze Honda waarvan alle deuren open staan en een donkere monovolume. De eigenaars zitten te eten aan een betonnen tafel. Hun kleurige koelboxen en luid gelach staan in schril contrast met de ijzige stemming in onze wagen. Alsof Benny mijn gedachten gehoord heeft, snauwt hij Linda toe of ze nou nog gaat zeiken of niet.

Wat verderop biedt een gammel barakje beschutting aan zij die hun plas echt niet kunnen ophouden tot aan het volgende tankstation. Linda snelt er met een opgetrokken neus naartoe. Ik volg al slenterend. Even mijn nek strekken. Omdat Benny elke stap met argusogen volgt, volg ik Linda niet naar binnen. Voor de show draai ik mijn hoofd wat van links naar rechts. Zo kan Benny zien waarom ik ben uitgestapt. Want het is best raar dat ik Linda sta op te wachten aan de ingang van de wc, moet ook ik toegeven.

In het hokje naast dat waar Linda’s maffe schoenen voor de pot staan, zie ik twee roze sportschoentjes maatje 32 rondjes draaien. Voor de deur vraagt de moeder of ze moet helpen. Aan het gewiebel van haar hakken te zien, kan Linda ook best wat hulp gebruiken. Ik onderdruk een lach en probeer me vooral niet voor te stellen hoe ze de aansluitende broek over haar volumineuze kont probeert te trekken. Net wanneer ik me half wil omdraaien zodat niemand ziet dat ik sta te grijnzen, trekt een gil mijn aandacht.

This entry was posted in Fictie. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>