You pussylicker?

Van het sekstoerisme, dat in Thailand 4,3 biljoen dollar waard is, hebben we nog niet veel gezien. In Bangkok kregen we één voorstel voor een show waarbij pingpongballen in lichaamsopeningen verdwijnen en opnieuw te voorschijn floepen, maar daar bleef het bij. Enfin, die kerel sprak ons meermaals aan, maar dat tellen we bij hetzelfde voorstel. Hij hield het bij wat ploppen met zijn mond, wat de bewegingen van die pingpongballen moest voorstellen, neem ik aan. Andere vrouwen (!) kregen echter de vraag of ze pussylickers waren. Je vraagt je af hoe hij dan precies reageert als je doodserieus bevestigend antwoordt. Misschien eens testen als we volgende week terug in Bangkok zijn. Als hij dan prompt een gebruikte pingpongbal in mijn mond duwt, ben ik voor altijd en eeuwig van die smetvrees verlost. Of ik val ter plekke dood. De tijd zal het leren.

De ladyboys heb ik intussen ontdekt, maar ook daar blijft de teller op een beduidend laag cijfer staan. De ene was nog niet helemaal omgebouwd denk ik, want zijn gezicht en lichaam waren nog behoorlijk mannelijk, maar de andere had een lichaam dat strakker stond dan dat van mij. En dat was toch even slikken. Dat dan weer wel. Gelukkig had ze een ladder in haar (zijn? Naar welk toilet moeten die mensen?) kous. Ik had het niet aangekund als hij/zij perfect was geweest. Misschien kan ik er op Ko Samet eentje in bikini spotten. Ik bereid me alvast mentaal voor en probeer in de week die me nog rest eindelijk mijn blubberbillen te aanvaarden. In een meer waarschijnlijk scenario wil ik mijn sarong zelfs niet uitdoen om te gaan zwemmen. Opnieuw afwachten.

De meest echte vent van Thailand is de koning, Rama IX, Bhumibol voor de vrienden. Ik hoop dat geen enkele Thai erin slaagt om deze blogpost te vertalen, want als ze merken dat ik die mens in dezelfde tekst vermeld als pussylickers en ander gespuis, nagelen ze mij aan de schandpaal. Op zijn minst. De liefde die de mensen voor die man hebben, grenst aan het obsessieve. Wanneer je een stad binnenrijdt, rij je onder een gouden brug door waarop zijn foto hangt. Die foto, waarop hij 40 jaar jonger afgebeeld staat dan zijn 86-jarige leeftijd, hangt echt overal. Hier vloekt men niet, de koning ziet u. Boeddha zal de Thai worst wezen. Er hangen ook overal twee vlaggen: de Thaise vlag en de koningsvlag. En twee keer per dag, om 8 en 18 uur, stopt iedereen op openbare plaatsen waar hij mee bezig is om met zijn gezicht naar de foto van de koning het volkslied te zingen. De oma die in het station naast mij stond, ging zowat in trance. Dat zie ik zelfs de meest koningsgezinde Belgen niet doen.

Nu de temperaturen overdag eindelijk onder de 40 graden gezakt zijn, kunnen we in Chiang Rai wat meer rondlopen zonder elke 5 minuten te moeten stoppen om te drinken. De afgelopen dagen dronk ik gemakkelijk drie liter per dag. Als ik in België anderhalve liter drink, zit ik elk uur op het toilet. Hier ga ik amper drie keer. Die sweat rash komt er dus niet zonder aanleiding. Songkran, het waterfestival voor Thais nieuwjaar, vieren we dit weekend in Chiang Mai. Dat zal deugd doen, al vraag ik me af hoe dat met die muggenspray moet. Hoewel die beesten me nu ook al helemaal lek gestoken hebben terwijl ik de hele tijd spray. Ik kan dus eigenlijk zonder zorgen waterfestivallen. Sa wat die pie mai! Maar eerst echte tijgerbalsem zoeken, voor ik mij hier dood krab.

Onze tips op een rijtje (PDF): Thailandtips

Sukhothai

White temple Chiang Rai

About Veerle

Persoonlijke blog. Mijmeringen en belevenissen. Voorkeuren en frustraties. Ik haak alles wat je wilt. Een sjaal, een knuffelbeer, een nieuw lief.
This entry was posted in Buitenland and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>